RTÜK, yangın ve sel gibi doğal afetlerin haberleştirilmesinde yaptığı hatırlatmalarla, yayın ilkelerinin uygulanmasında yarattığı hak ihlali kararlarıyla; gazetecilikte, ifade özgürlüğünde ve hatta kendi kararlarının alınma yöntemlerinde “kriz” yaratıyor.

Kriz zamanlarında, toplumun bilgilendirilmesi hakkı özellikle önem kazanır. Kriz zamanlarında haberleri engellemek yerine; başta devletler olmak üzere kamu otoritelerinin, ifade ve haber alma özgürlüğü ile medya özgürlüğüne saygı duyulmasını sağlamaları şarttır, görevleridir.

Haberin haber olup olmadığına gazeteciler karar verir. Başkaları karar verirse; imkânsız demokrasi, imkânsız haber, imkânsız siyasi tartışmalar ve sürekli her haberin, her tartışmanın sürekli kriz hali yaratması demektir.

Biz hâlâ hayatın mucizesine inananlar, hayatla aramıza savaşı sokmayalım. Kim olursak olalım, inançlarımız, görüşlerimiz ne olursa olsun, aynı yalın, berrak talebin altına birlikte imza atabiliriz. Biz barış isteyenler birbirimizden uzak durdukça barış daha uzağa kaçıyor. Bu kez milyonlar bir araya gelelim. Bu barış bizim barışımız olsun.

İfade özgürlüğüne dayanan bir hakkı kullanarak AYM'yi eleştirmek herkesin hakkıdır. Herkes her zaman en sert bir dille eleştirilebilir, eleştirilmelidir. Ama siyaset düşmanlık üretmez. Hiçbir siyasi partinin üreteceği politika insanların birbirilerini onursuz ve haksız bırakması üzerine kurulamaz.

Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerin hiçbiri, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz.

Bir dirhem hukuk, azıcık adalet kime emanet? Önce eziyet diyenlere mi? Yargıya mı, yargıçlara mı, yasama organına mı? Yoksa Yürütme'ye mi? Hukuk ve vicdanın bekçisi adalete ne oldu?

Medyada mahkeme kurulmaz. Suçu yargılamak yargının görevidir. Ama bazen tam aksine davranmak gerekir. Rüşvetler, yolsuzluklar ve her türlü çürümenin yaşandığı olaylar karşısında gazeteci, kamunun gözü kulağı olma görevini yerine getirmek zorundadır.

Yavaş yavaş geldiler, kimse ses çıkarmayınca hızla örgütlendiler; gizlilik içinde ama yasallıkla var oldular. Çöreklendiler, kötülükleri zehir oldu. Gözlerimizin içine baka baka öldürdüler. Cinayeti herkes gördü, her şey herkesin gözleri önünde oldu…

Dün var olanlar bu gün aynı savunmaları yapıyorlar…Demek ki varlar! Dün TBMM’de Araştırma Komisyonu kurulabiliyordu, bugün kurulamıyor. Dün teftiş kurulları vardı, artık var ama yok… Dün devlet için de yuvalanmış çeteler vardı; bu gün?

Kutlu Adalı hakkında Türkiye aleyhine verilmiş AİHM kararından 16 yıl sonra Savcılık tarafından soruşturma açılıyor! Acaba açılan soruşturma faili meçhul cinayet soruşturması mı yoksa faili meçhul siyasal cinayet soruşturması mı?

Karanlık eylemlerin, despotik tüm işlerinin devlet içinde yuvalanmış ve yıllardır müsaade edilmiş çetelerin hiçbir yere kaybolmadığını görmek endişe verici…