Temyiz yolunun bazı mahkumiyetler için açık, bazı cezalar yönünden kapalı olması; kişi özgürlüğü ve güvenliği ilkesine aykırıdır. Herkes hakkındaki hükmün bir yüksek mahkeme tarafından yeniden incelenmesi hakkına sahiptir.

Acaba Anayasa Mahkemesinin verdiği iptal kararı; Bölge Adliye Mahkemelerinin ve ilk derece mahkemelerinin geçmişte vermiş olduğu iki yıllık mahkûmiyet kararlarının onanması veya beraat kararının bozulması ile verdiği iki yıla kadar "mahkûmiyet" kararları için de geçerli sayılabilir mi?

Tıpkı Kartal'da çöken bina hakkındaki haberlere getirilen yayın yasağı gibi suç faillerinin "hesap verebilme" sorumluluğunu önleyen her şey sansür niteliğindedir. Devlet basının haber alma hakkını korumalıdır.

Bilmezler ki Selçuk Kozağaçlı hiç kaçmamıştır. Ne adaletten ne hukuktan ne de onların yargısından… Kaçmamıştır. Bilirler de bilmez gibi davranırlar. Kelepçe takmaları ondandır.

"Onlar bu binada özgürlük için çalıştılar ve onu savundukları için katledildiler." Acaba Madrid'de Atocha Caddesindeki 55 numaralı binanın ön yüzüne çakılı bu levhayı okuyup avukatların katliamından etkilenmeyecek bir kimse var mıdır?

Anayasanın 64. maddesine göre, devlet, sanat faaliyetlerini ve sanatçıyı korur. Anayasada böyle yazar ama sansür devlet işi olarak zihinlere sindiğinden sanatı desteklemek hiç de yazıldığı gibi olmaz. Sanat desteklenmez, sansürlenir.

Basın özgürlüğünü sağlamak için İletişim Başkanlığındaki yöneticiler; Cumhurbaşkanı tarafından verilecek emir ve direktifleri "mevzuata uygun" olarak düzenlemek ve yürütmekten sorumlular. Matbuat mevzuata uygun olmak şartıyla serbesttir.

Mizah, yıllar geçer, eskimez. Geçmiş her zamana uyar, vakti hiç geçmez. Kendisi kadar güçlü, gülünç ve düşündürücüdür. Gülmecedir ama ısırır!

Bu ülkenin gerçeklerini mizahçılar ortaya koyarlar. Acı acı gülersiniz, düşünürsünüz. Keşke kahkahalarla güleceğiniz bu memleketin hallerinden payımıza düşen yergileri sahiplenebilsek.

Dünyanın hiçbir yerinde siyasal iktidarlar gazetecileri gazeteci yapamadıkları gibi, bir lütufmuş gibi basın kartı dağıtarak siyasal iktidarlarını sürdürememiştir.

Ortaya çıkan sonuç bakımından bundan böyle “sarı basın kartı” taşıyacak gazetecilerin belirlenmesi ve seçimi İletişim Başkanlığının işi olacaktır.

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinden insanlık ne ummuştu ne buldu? Siyasal iktidarlar insan külleri üzerine basa basa “taktiklerin” en acımasızı olan “düşman ceza hukuku” anlayışını kendi halklarına reva gördüler.

Adil yargılanma hakkının savunmanları olan ve yargının olmazsa olmazı avukatları muhakemenin dışında tutmak isteyen anlayış; engizisyonun yaşandığı geçmiş dönemin faşizminden geriye kalan zihniyetin artıklarıdır.

Etkin ve çözüm alıcı tek yol Selahattin Demirtaş’ın tahliyesidir. AİHM’sinin kararını yerine getirmek bu etkin çözümle bitmiyor. Ayrıca bundan sonra doğması olası olan hak ihlallerini “önlemek” de gerekiyor.

Görevi insan sağlığı ve yaşamı olan tabiplerin görevleri başında saldırıya uğradıklarında vaktiyle hiçbir şey yapılmamış olduğu anlaşılan kanunlar yüzünden ölüm ve saldırıların sürmesinden çok korkarım.

Bizleri bırakıp gittiğiniz bu günlerde “şimdi Marksizmin tam sırasıdır”. Siz Hocam, o gün giderken sessiz ve sedasızdınız! Arkanızdan seslendik. Duymuşsunuzdur mutlaka! Işıklar içinde kalın!

Artık hukuki sorunların çözümü için kanun yapılmıyor ve yapılmayacak. Adına ne derseniz deyin! Bundan böyle; hukuk değil, dediğim dedik…

Şark kafasının mimarlarına göre batılı olmak ahlaksızlıktı, sarhoşluğun artmasıydı, Florya’da kadınların denize girmesiydi. Bugün yaşananlar Cumhuriyetin tüm kazanımlarının ve değerlerinin reddiyatı üzerine kurulu bir zihniyetin ayak sesleridir.

Hükümet, milletvekili Gök’ün iddialarını araştırmalıydı ama yapmadı. Gülen milletvekilinden tazminat aldı. Şimdi AYM kararına göre devlet hatalı kararı nedeniyle milletvekiline tazminat ödemek zorunda. Yani bu bedeli bizler ödeyeceğiz.

Acaba bu kanuni düzenleme ve sonuçlarının yarattığı yargıya güvensizlik tartışmaları ardından “gizli tanıklık” hakkındaki düzenlemeye dayalı yargılamaları sürdüren yargının “yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı” da “gizli” bağımsızlık ve tarafsızlığa mı dönüşecektir?