Devletin yurttaşından gizleyeceği sırlar üzerine kurulu bir demokrasi olamaz.

"Guguk Kuşu filminde gördüğümüz gibi, tımarhane sadece akıl hastalarının hapsolduğu bir yer değil; aslında dış dünyanın sert gerçeklerinden koruyan, ama aynı zamanda içeride hayatın kendisini de hapseden bir total kurumdur.

Eğitim ve istihdam arasında rasyonel bir köprü kurulmalı, üniversite kontenjanları, ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarına göre belirlenmeli; istihdam olanakları genişletilmelidir. Aynı zamanda kamuda liyakat esaslı, adil ve şeffaf bir atama sistemi sağlanmalı; özel sektör teşviklerle genç mezunları istihdam etmeye yönlendirilmelidir.

“Demokrasi vardır”, "Türkiye demokratik hukuk devletidir” demekle demokrasi olmuyor, demokrat olunmuyor. Hukuk devletiyiz demekle olunamadığı gibi…

Komisyon, çalışmaya başlamadan önce de başladıktan sonra da özenli olmalı; yapılan açıklamaların somut bilgilere dayanması ve hata yapılmaması büyük önem taşıyor.

Barış talebi sahiplenilmedikçe kazanımlar zayıf olacak; barış ve demokrasi talebi yükseltilmedikçe iktidarın oyununu bozmak mümkün olmayacak. Kenarda durarak, kendini destekçi olarak konumlandırarak bu süreçten kazanımla çıkmak mümkün değil.

İzini sürdüğümüz gelişmeler, birbirinden kopuk teknolojik icatlar değil, sermayenin “genel zekâ”yı kendi denetimi altına alma ve kâr mekanizmasına dönüştürme arayışının birbiriyle bağlantılı halkalarıdır.

CHP, bir yandan tabanını büyütmeye çalışırken, diğer yandan muhalefeti bölen bir aktör olmamalıdır. Sorunu yaşayanlarla birlikte tutum alıp, çözümünün tarafı olabilmelidir.

Google’ın algoritmik sisteminin etkileriyle karşılaşan bağımsız medya, şimdi de arama motorlarının işleyişindeki daha temel bir değişimle yüzleşiyor.

Öznelerin niyetleri açık değil; süreç şeffaf değil; bölgesel gelişmeler ise Türkiye’deki barış süreci gibi oldukça belirsiz ve karmaşık. Tüm bunlar bir araya geldiğinde elimizde, yönü, ilkesi, sınırları belli olmayan bir “postmodern barış” tablosu kalıyor.

Böylesi bir süreçte ve bu içerikteki bir tören için oldukça kısa sayılabilecek bir metinde anlatılanlar tören dışında, ikisi bianet ve Yeni Yaşam'da yayımlanan yazılar olmak üzere olmak üzere, çok az sayıda yazılı ve görsel medya organında paylaşıldı. Ancak tartışıl(a)madı.

Modern yapay zekâ, özünde kurumsal kaynaklara ve iş yapış biçimlerine bağımlıdır ve bu teknolojiye artan bağımlılığımız, hayatlarımız ve kurumlarımız üzerinde bir avuç teknoloji firmasına orantısız bir güç devrediyor.

Sabah erkenden, önümüzdeki yüzyılı değiştirme potansiyeli olan bir mucizenin tanıklığına uyanacağız. Herkes heyecanlı. Herkes umutlu…  Tek isteğimiz yarın, geri kalan tüm günleri hepten değiştirecek kıvılcıma evirilmesi.

Futbol, kendi gerçekliğinin sınırlarını aşarak bir balon ekonomiye dönüşmüş durumda. Boş tribünler, yetersiz altyapılar ve eğitimi sporla buluşturamayan bir sistem, daha fazla transferle örtülemez.

Ana muhalefet partisi CHP ve diğer siyasi aktörlere yönelik artan hukuk ihlalleri ve baskılar karşısında, dünya görüşlerimizin farklılığına rağmen, adaletsizliğe ve haksızlığa karşı durmak tarihsel bir yükümlülüktür.

İktidar, CHP’nin “eski” haline dönmesini kendi varlığının devam edebilmesi için zorunlu görüyor ve bunun için elindeki “bütün olanakları” fütursuzca kullanmaktan çekinmiyor.

Gelişimlerini yeniden yönlendirecek sağlam toplumsal ve yasal çerçeveler olmadan, üretken yapay zekâ patlamasının olası sonucu kitlesel işsizlik değil, çalışma koşullarının kötüleşmesi, ekonomik eşitsizliğin hızlanması ve işçilerin özerkliğinin daha da aşınması olacaktır.

Okuduğunu anlayamayan bir nesil ne bilim üretebilir ne demokratik katılım gösterebilir. Bu nedenle okuma-anlama sorunu, salt bir akademik performans meselesi olarak değil, ülkenin geleceğini şekillendiren bir öncelik olarak ele alınmalıdır.

"Hakikat komisyonları, Güney Afrika, Arjantin ve Ruanda gibi örneklerle anılır; fakat bu komisyonların çoğu zaman gerçek failleri yargılamaktan çok, uluslararası prestij, iç barış ya da geçiş süreci pragmatizmi adına sembolik düzeyde işlediği unutulmamalıdır. "

Z kuşağı, müfredatın dayattığı kalıplarla uyuşamıyor; öğretmenler ise ölçme ve değerlendirme yükü altında eziliyor.